Logness

Gistermiddag interview in het Spaans (!), vanmiddag in NRC Handelsblad:

,,Wielrenner Denis Mentsjov heeft wat goed te maken. De kopman van Rabobank reed deze zomer een volkomen mislukte Tour. Hij wil revanche in de Ronde van Spanje. De Vuelta begint morgen in Granada.

Door onze redacteur Jan Benjamin

GRANADA, 26 AUG. ,,Bij de eerste vijf in de Tour.''... Lees verder
de pdf-versie van het artikel.

Hier een leuk stukkie Brusselmans.

Amigos, aanstaande zaterdag begint de Vuelta de España. Het belangrijkste wielerevenement van Spanje start dit jaar in... Granada! En laat uw speciale verslaggever nou net in deze stad zijn drie weken vakantie doorbrengen!!!

Dus heb ik een mailtje aan onze chef-sport gestuurd of ik een reportage zal maken van de start van de Vuelta. Remember Miami en Shaquille O'Neal? De sportchef belde vanochtend dat hij graag een stuk wil hebben. En dat ik misschien ook de kopman van de Rabobank, Denis Menchov, kan interviewen hier in Granada. Menchov spreekt Russisch, geen Engels en Spaans. Slik! Dat is nog eens conversatieles!

Het is warm in de discotheek. Mensen, mooie mensen, drinken en dansen en drinken en dansen. Het meisje danst ook. En drinkt. Een beetje teveel misschien. Ze begint te zweten, voelt zich duizelig en gaat onderuit. Mensen snellen toe. Iedereen kijkt naar haar. ,,¿Qué tal?'' Ja, hoor, prima, denkt ze. ¡Wat een afgang! En dat op haar eerste dag van de cursus Spaans.

Ze herinnert zich de les van die ochtend: het werkwoord 'schamen'. ,,Estoy embarazada,'' zegt ze verontschuldigend. De toegesnelde portier lijkt te schrikken. Hij loopt weg. Vijf - nou ja, dit is Spanje - vijftien minuten later staan twee ambulancemannen naast het meisje. Ze zetten haar in de ziekenwagen en snellen naar het hospitaal. Een arts onderzoekt haar. Kwaad zegt hij: ,,Maar je bent helemaal niet zwanger!''

Spaans for dummies: embarazoso (ofzo), beschaamd / vertwijfeld / ongemakkelijk; embarazada, zwanger.

De saaiste badplaats van de Costa Tropical? Almuñecar. Gisteren geweest, anderhalf uur rijden met de bus vanaf Granada. Maar een heerlijke plons in de Middellandse Zee vergoedde veel.

De hoogste temperatuur gisteren? Tweeënveertig graden. Ik verlangde naar een donkere avond in Alkmaar, rijdend op de fiets van het station naar huis door de motregen.

De meest verwarrende conversatie tot nu toe? Met een keurige Poolse-Engelse en een slecht Engels sprekende Française gisteravond op het terras. Lastig praten in de nieuwe taal Franco-anglo-español...

Lastigste onderdeel van de Spaanse taal? De drie verschillende vormen van verleden tijd. Help, wanneer gebruik je welke tijd? Lezen gaat echter steeds beter.

En tot slot... Het hoogst geleden dorp op het Spaanse vasteland: Trevélez, voor Mischa (zie zijn reactie op mijn vorige tekst). Op de Canarische Eilanden is alles beter. En hoger. En Duitser.

Trevélez is het hoogst gelegen dorp van Spanje. Het dorpje - honderd witte huisjes met platte daken - ligt in las Alpujarras, een bergachtige streek ten zuidoosten van de Sierra Nevada. En anderhalf uur rijden met de bus vanaf Granada.

Trevélez is beroemd. Niet zozeer vanwege de hoogte, maar door de ham. De jamón de Trevélez is een lekkernij, een van de hoogtepunten van de Andalusische keuken. Dus wat konden wij anders doen bij onze Don Quijote-excursie naar las Alpujarras dan een bezoek brengen aan de lekkerste hammen van het land?

En ach, dacht de gids, alleen eten is ook maar zowat, laten we een bezoek brengen aan een echte lokale 'hammenfabriek'. En dus, mis amigos, liet de groep studenten zich gewillig rondleiden door ettelijke zalen met duizenden hammen hangend aan het plafond. De stank was nauwelijks te verdragen, de grond glibberig van het vet. 'Schaatsend' op mijn sandalen door de zalen met hammen bereikte ik uiteindelijk de uitgang.

Toen we vervolgens in de bus naar het volgende witte dorp reden rook ik bij elke bocht de halfgerookte hammen nog...

Hier even een berichtje vanuit Kos. Het is hier bloedheet en godzijdank waait het heel hard anders is het niet uit te houden. Nu we dit schrijven schamen we ons een beetje na de voorpagina van de Telegraaf gezien te hebben met volgelopen kelders en mensen in hagelstormen.
We doen hier heerlijk weinig, (aangezien P. niet van musea houdt) de keuze maken zwembad of strand is al zwaar genoeg. Het hotel is een paradijs op aarde en een echte aanrader.
We hebben al een Carmenkrulset binnengesleept met de bingo. En tweestemmig de karaoke gewonnen met het nummer 'More than Words'.
O. wordt erg omorfi gevonden door de grieken hier... en P weet wat dat betekent. P heeft een alleenstaande Nederlandse vader achter zich aan :-(
Gisteren 'Barstreet' ontdekt, vol met proppers, free shots etc. het is net Costa, maar dan met een K. Gelukkig is er ook een Globalcafe met live akoustische muziek, erg fijn.
Vannacht om 4 uur terug met de taxi en tot 5.30 de avond geevalueerd met twee Amerikanen. (Bob en Tom, spreek uit: Baab en Taam). En onze roes uitgeslapen op het strand. P is gestopt met roken en vanmiddag weer begonnen.
Als we echt wat te melden hebben, is dat hier vast snel te lezen.

ps. kan iemand m'n stukkie scannen en op logness zetten???

Yaaaa O e P

,,Moeder... moe-hoeder... moe-hoe-hoeder... waarom ben ik op deze wereld?''

,,Waarom... wa-ha-ha-ha-haaaarom... waarom ben ik... i-hi-hiiiik op deze wereld?''

,,Helemaal alleen... zóóóó alleen.... zo-ho-ho-hóóóó alleen?''

Een oud Arabisch theater middenin de binnenstad van Granada. Bakstenen muren, ballustrades, een kabbelende waterput. Het is donker. Vier spotlights belichten het podium: vier mannen in zwarte kleren. Twee spelen gitaar. En twee zingen in lange uithalen over de liefde, over het leven, over de eenzaamheid.

Een Spaanse schoonheid beklimt het podium. Donkere ogen, donker haar in een strakke staart. De danseres draagt een vuurrode jurk die bestaat uit meer stof dan de Schotse rok van Wully McMullan van het Schotse restaurant in de Ridderstraat. De jurk heeft zo'n enorme sleep - daar kan ze nooit mee dansen!

Dan zwellen de gitaren aan. Het gezang klinkt nog jammerlijke dan eerst (,,Waarom verliet je mij voor de zoon van de molenaar'' - of zoiets). Ze begint te dansen. Als een dier kwispelt ze met haar vuurrode staart. Zo behendig, zo gracieus. Flamenco uit Sevilla, woensdagavond in Granada.

Lang-zaam pra-ten dan ver-sta ik som-mi-ge Span-jaar-den wel. Maar toen lerares Susana vandaag de video aanzette en de film Familia begon te ratelen zakte de hoop ooit iets van de Spaanse taal te begrijpen me even in de schoenen. Zo snel. Zelfs de Spaanse ondertiteling ging te snel. Twee woorden - een punt - weer drie woorden? Ik was de draad al kwijt bij woord 2... Maar goed, vanavond niet praten, maar kijken en luisteren: we gaan met een groepje studenten naar een flamenco-voorstelling. Het zou een show moeten zijn waar ook de Spanjaarden naar komen kijken. En dus niet zo´n toeristenfuik...

P.S. Ol, ik ben mijn telefoon vergeten bij señora R. Alvast een goede vakantie. Maak het niet te laat. Ik bel je morgenochtend. Of vanavond nog even. Liefs, J.

Elf uur was het gisteravond. De welkomst-tapas met de groep nieuwe studenten Spaans eindigde voor Granadese begrippen nogal vroeg. ,,Gaan jullie naar huis of willen nog een borrel drinken´´, vroeg de leraar. Ach, als je een leuke kroeg weet. ,,Jazeker, café Chicago´´. En hij wees op een kroeg waarachter je het decor van Cheers zou vermoeden. Je leeft maar één keer, besloot de groep, en stortte zich op Cheers.

Qué sopresa! Ik weet het, Mischa, hier hoort nog een omgekeerd uitroepteken voor, maar dat kan ik niet vinden op dit ellendige Spaanse toetsenbord... Maar Cheers? Absoluut niet. Geen Sam achter de bar, maar de zus van Penelope Cruz! Geen Diane langs de tafels, maar een lenige Spanjaard die de overige, even lenige Spanjaarden en zusjes en nichtjes en achternichtjes (en het jonge moedertje, vrij naar Koot en Bie) van La Cruz zo´n swingende salsa-les gaf dat ik nooit meer naar Atlantis wil op woensdagavond. En de dj? DJ Schuur, eat your heart out. Ook van de familie-Cruz... maar dan kunstmatig bewerkt. Viva las siliconas!

Na de salsa kwamen de bekende krakers, zo leerden de reacties van de overige dansers, waarvan volgens mij de helft bij Don Q studeert. Ik herkende alleen dat verschrikkelijke Gasolina van weet ik veel wie. Dat was al een reden om bijna naar huis te gaan. Het definitieve adios-moment kwam een plaat later. Nederlands nog wel... ,,Schudden met die billen!´´ Tijd om naar señora R (zie vorige bijdragen) te gaan...

Señora R. is een beetje als mijn moeder. Dikker, ouder, een stuk hariger, dat wel, maar met dezelfde instelling. ,,Eet je wel goed, jongen? Hier, neem nog een schep soep. Of wat extra vis. Wil je meer fruit mee...´´ En dat alles voor de lunch. Ik kom tonnetjerond terug!

Ik heb vandaag mijn eerste lessen Spaans gehad. Het dagritme: conversación van één (la una) tot drie (las tres). En daarna grammatica doorspekt met Spaanse anekdotes (historias pequeñas españoles) op een bedje van ´alle uitleg in het Spaans´. Tot 19.00 uur.

Voordeel van les in de middag is dat ik als een echte bon vivant (hombre viviendo bien) lekker kan uitslapen en daarna met een krantje naar het café kan kuieren voor de eerste koffie (café solo, da´s zwart).

Het is een gek idee. Tijdens vorige vakanties scheurden Olga en ik van hot naar her. Stadje, tochtje, weer een stadje, alles met een paar dagen per attractie. Nu ben ik drie hele weken in Granada. Dat geeft me de ruimte om nu eens niet dat museum nu al te gaan bekijken. Om morgen pas die foto te maken. Om later eens te gaan eten bij dat tentje dat nu zo vol is. Is dat wat de Spanjaarden bedoelen met ,,mañana, mañana´´?

En hoe zet ik dit op mijn website???? Jan????

Ik sta in de finale van de NHD popprijs! En dat betekent dat ik 21 augustus 's middags op het Canadaplein samen met The Scene (Thé Lau) een eigen nummer speel. Te gek he! A.s. zaterdag sta ik in de krant, ik zit in Kos, dus wie wil het voor me bewaren?

Ik wist niet dat Granada zo´n grote Chinese gemeenschap had... Of ze zitten toevallig allemaal hier in het internetcafé in het straatje achter mijn appartement gezamenlijk te gamen.

Groeten uit Granada, amigos, waar het kwik richting veertig graden klimt en ik na een welverdiende (hahaha) siesta nu klaar ben om de stad te gaan verkennen. Gisteren aangekomen in Málaga, ook een prachtige stad, en vandaag anderhalf uur met de bus naar hier gereden. Ik logeer bij señora Rodriquez die me spontaan drie kussen gaf toen ik haar een echte ´specialidad holandesa´ overhandigde. ,,Bedank voor de queso´´. Eh... dat is geen kaas. Maar hoe zeg je ´stroopwafels´ in het Spaans?

Voor de gene die nog gaan dit heb ik gezien:
Wortel Combat staat op 1 van best bezocht programma, is iets virtueels, een gevecht tussen Duke Nukem en Pacman, erg origineel, maar niet mijn ding.
Alex Claassen super!!zet de musicalwereld op scherp
Maarten van Roozendaal, Bob Fosko en Pierre van Duyl hebben een rommelige show alsof het net in elkaar is gezet, maar Maarten is weer subliem.
En dan Orkater! Bandloop 42, heel grappig en heel muzikaal, mijn favoriet.

Ik zit net het eerste verhaal van Logness te lezen over die lelijke kale taxichauffeur. Maar zijn er nog leuke knappe chauffeurs die zin hebben in een ritje volgende week donderdagochtend rond 4 uur vertrekken uit Alkmaar? Vrijwilligers??
Groet, Ptrs olinclusive

Ik hoorde het hem zojuist zeggen na een stukje gore Nick Cave: "grafherrie waar de honden geen brood van lusten", Pieter in z'n beste tijd.
Erik: "we hebben een feeeeeheeeeest gehad, Atlantis, iedereen ging uit z'n bal".

Nu op Eriks tv-channel; de ouwe-bandjes-shit. Pompende echte radio, met dronken gasten en moeilijke muziek. Bedenk je allemaal niet, wel gebeurd.

Wegens de aanhoudende medische shit is het niet verstandig naar Lowlands te gaan en Mila is gelukkig solidair. Daarom slijt ik onze kaartjes voor oorspronkelijke vroegboekprijs.

Mochten jullie nog plannen hebben: denk aan mij. Het programma is dit jaar echt heel goed, dat maakt het extra zuur.

Os.