Vanmiddag werd ons ploegje omroep-CAO-trekkers pijnlijk geconfronteerd met de tikkende tijd.
Een groep van zo'n dertig basisscholieren van amper 10 jaar oud per stuk trok onder het mom van "rondleiding en snuffelmiddag" een spreekwoordelijk spoor van vernielingen en ellende door het Amsterdamse filiaal van uw Noord-Hollandsche publieke omroep.
Er was een heus georganiseerd programma bedacht; quizje, kijken in diverse studio's, stukje opnemen en terugluisteren, vragen stellen aan beschikbare medewerkers etc etc. "Meneer, waar is dat rode lampje voor?", daar kwam ik nog goed mee weg. Jaha, heeeeeeeeeeel leuk met kinderen, dat ben ik........pfffffffff. Todat de bek vol tanden even geen tekst had. De jongens -al rappend van Baas B, Lange Frans, Kromme Arie en Scheve Theo- hadden de draaitafels ontdekt en konden in recordtijd het eerste elliptisch gevormde diamanten naaldje uit de toonarm breken. Vakwerk was het. "Meneeeeeeeheeeeeeeer", waar zijn deze machines voor? En daar kwam het: over vroeger, vinyl, natuurkunde, 33 1/3 toeren per minuut, analoog, Edison, Graham Bell, Marconi en Pieter Zoon. Het hele verhaal in een notenhouten dop.
Onder de indruk, even stil, "meneeeeeeheeeeer, dus het is gewoon een hele grote cd-speler?!"
Leuk, kinderen. Alleen ze maken je zo oud....
Nu thuis, colaatje, pindaatje, pick-upje, Armand brult van "Wat Het Klootjesvolk Wil Weten".
Plaatje!