Logness

Elf uur was het gisteravond. De welkomst-tapas met de groep nieuwe studenten Spaans eindigde voor Granadese begrippen nogal vroeg. ,,Gaan jullie naar huis of willen nog een borrel drinken´´, vroeg de leraar. Ach, als je een leuke kroeg weet. ,,Jazeker, café Chicago´´. En hij wees op een kroeg waarachter je het decor van Cheers zou vermoeden. Je leeft maar één keer, besloot de groep, en stortte zich op Cheers.

Qué sopresa! Ik weet het, Mischa, hier hoort nog een omgekeerd uitroepteken voor, maar dat kan ik niet vinden op dit ellendige Spaanse toetsenbord... Maar Cheers? Absoluut niet. Geen Sam achter de bar, maar de zus van Penelope Cruz! Geen Diane langs de tafels, maar een lenige Spanjaard die de overige, even lenige Spanjaarden en zusjes en nichtjes en achternichtjes (en het jonge moedertje, vrij naar Koot en Bie) van La Cruz zo´n swingende salsa-les gaf dat ik nooit meer naar Atlantis wil op woensdagavond. En de dj? DJ Schuur, eat your heart out. Ook van de familie-Cruz... maar dan kunstmatig bewerkt. Viva las siliconas!

Na de salsa kwamen de bekende krakers, zo leerden de reacties van de overige dansers, waarvan volgens mij de helft bij Don Q studeert. Ik herkende alleen dat verschrikkelijke Gasolina van weet ik veel wie. Dat was al een reden om bijna naar huis te gaan. Het definitieve adios-moment kwam een plaat later. Nederlands nog wel... ,,Schudden met die billen!´´ Tijd om naar señora R (zie vorige bijdragen) te gaan...