,,Waarom ben ik op deze wereld?''
,,Moeder... moe-hoeder... moe-hoe-hoeder... waarom ben ik op deze wereld?'',,Waarom... wa-ha-ha-ha-haaaarom... waarom ben ik... i-hi-hiiiik op deze wereld?''
,,Helemaal alleen... zóóóó alleen.... zo-ho-ho-hóóóó alleen?''
Een oud Arabisch theater middenin de binnenstad van Granada. Bakstenen muren, ballustrades, een kabbelende waterput. Het is donker. Vier spotlights belichten het podium: vier mannen in zwarte kleren. Twee spelen gitaar. En twee zingen in lange uithalen over de liefde, over het leven, over de eenzaamheid.
Een Spaanse schoonheid beklimt het podium. Donkere ogen, donker haar in een strakke staart. De danseres draagt een vuurrode jurk die bestaat uit meer stof dan de Schotse rok van Wully McMullan van het Schotse restaurant in de Ridderstraat. De jurk heeft zo'n enorme sleep - daar kan ze nooit mee dansen!
Dan zwellen de gitaren aan. Het gezang klinkt nog jammerlijke dan eerst (,,Waarom verliet je mij voor de zoon van de molenaar'' - of zoiets). Ze begint te dansen. Als een dier kwispelt ze met haar vuurrode staart. Zo behendig, zo gracieus. Flamenco uit Sevilla, woensdagavond in Granada.
