Ik zie een ster...
Gisteren daalde de jaarlijkse sterrenregen van Michelin weer neer in restaurantenland.
Drie sterren zijn volgens le guide rouge een reis waard.
Als er dan toch geld moet worden stukgeslagen, dan gaat m'n voorkeur uit naar de Librije te Zwolle (zonder dolle is een einde stad). Ff bij Jonnie een hapje eten. En wanneer Therese daar een lekker wijntje bij inschenkt, weet je dat het leven het waard is dat het geleefd wordt.
Ik pak alvast het menu erbij
Drie sterren zijn volgens le guide rouge een reis waard.
Als er dan toch geld moet worden stukgeslagen, dan gaat m'n voorkeur uit naar de Librije te Zwolle (zonder dolle is een einde stad). Ff bij Jonnie een hapje eten. En wanneer Therese daar een lekker wijntje bij inschenkt, weet je dat het leven het waard is dat het geleefd wordt.
Ik pak alvast het menu erbij
Van genoemde Thérèse gaat mijn trein niet sneller rijden. Sterker nog, ergens tussen 5e en 6e gang zou ik op slag van kokken staan waarbij we konden twijfelen of het de garnalen waren óf het aanzien van Vrouwtje T's kob. Wat een knar!
Genoemd duo misstaat echter niet op de hoes van een rondje Hollandsch plaatwerk. "Ik Zie Een Ster", ook zo'n knijter.
Posted by
Oscar |
1:38 p.m.
Oscar levert hierbij weer eens een ongekend staaltje van zijn kennis der discografie. De beide lieden hebben inderdaad in een vorig leven het onzekere pad van het artistendom bewandeld. Los van elkaar zongen zij Duitse slagers.
Jonnie als Blue Capris en Thérèse als Lolita. Toevallig staan ze hier samen en naast elkaar op een verzamelaar (een na onderste rij http://www.muziek.gijs.info/Cover.php?Nmbr=363).
Thérèse is zich later gaan specialiseren in het populair klassieke oeuvre (http://muziek.gijs.info/Cover.php?Nmbr=49&Zoom=1).
Posted by
P. |
9:41 p.m.