Logness

Gisteren de hele dag de hulpactie voor Azie gevolgd op radio en tv. De verslagen/beelden waren weer doordrengt van een alles verpletterende ellende.

Wel kreeg ik bij het bekijken van het 'feest' van de inzamelingactie op tv op een gegeven moment last van plaatsvervangende schaamte. Kun je niet gewoon geld overmaken of een actie starten om geld te verzamelen zonder dat je met je kop op tv moet. Afijn, het zal wel ergens goed voor zijn. Vorig jaar dreigde Nederland nog onder onder het gewicht van grote culturele tegenstellingen in tweeën te splijten, Nu werd er een staaltje van eensgezindheid opgevoerd om u tegen te zeggen. We waren vooral even lekker met ons zelf bezig. Het meest treffend werd dit verschijnsel vandaag beschreven op de voorkant van de Volkskrant:

"Hans Dorrestijn vindt het heel gezellig, vooral het weerzien met al die ook hem bekende Nederlanders. Al is het alleen al omdat Katja Schuurman hem hartelijk omhelst. Slechts de aanleiding tot dit feest bederft het plezier." Dorrestijn tenslotte: "Laten we volgend jaar een inzamelingsactie organiseren voor een land waar geen ramp is geweest."

Waar een dergelijke ramp al niet goed voor is. Hoop doet leven. Voor Nederland in het algemeen en voor Hans Dorrestijn in het bijzonder.